कविता-सुन्यतामा हराए जस्तो

-स्मृति पौडेल

लाग्छ आफैंले बाँचेको जीवन
कतै सुन्यतामा हराए जस्तो
हिड्दै गर्दा गन्तव्य बिर्सिए जस्तो
बोल्दा बोल्दै भक्कानिएर
कतै भागु जस्तो
सोचे झै कहाँ छ र सहज
नचाहेको मलिन हासो
जति कठोर बनाउन खोज्यो
झन बर्सिरहने त्यो गर्जन
भिजेका पतझर झै
कठिन यो यात्रा।।
आत्मियता हराए सगै
भासिएका सम्बन्ध हरु
कहिले टेकेको जमिन भासिन्छ
ओडेको आकासको शिरेटो
अनि सगै आएका भेलले
कहि कतै बगाईदिन्छ
बिर्सन खोजेका तिता
बिगतका काँडाहरुले
नमिठोसग धोचिरहदा
टिलपिल टिलपिल भरिन्छन
नयनहरु।।
यसरी सुन्यतामा बिलाएको मन
अन्तत शान्ति को खोजमा
हराउछ,
न कसैका रोदन ले रोक्छ
न कुनै पिडाले दुख्छ।

पोखरा

सम्बन्धित समाचार

Leave a Reply

टाइप गरेर स्पेस थिच्नुहोस् र नेपाली युनिकोडमा पाउनुहोस। (Press Ctrl+g to toggle between English and Nepali OR just Click on the letter). अंग्रेजीमा टाइप गर्न "अ" मा थिच्नुहोस्।

भर्खरै view all

म्याग्दीमा सरकारी सेवा लिन खोप लगाएको कार्ड अनिवार्य

बिश्वकै दोस्रो अग्लो बन्जीसँगै बिश्वकै सबैभन्दा अग्लो स्काई साइक्लिङ शुरू

गण्डकीमा यसरी बढ्दै छ सङ्क्रमण : प्रदेश सरकार पर्ख र हेरमै !

सोमबारदेखि पुनः हिमपातको सम्भावना

राष्ट्रिय युवा संघ पर्वतको संयोजकमा बाँनिया