कविता-कोमल सुर्य उदाउँदा

-स्वस्थानी रिजाल

प्रकृतिले बिस्तारै कोमल छटा फिजाउँदा
मेरि मातृभूमिले दन्त लहर खुलाउँदा
सुर्यको किरणसँगै चिर्बिर चरी कराउँदा
घाँस दाउराका भारीसँगै दौँतरीहरु रमाउँदा
मलाई असाध्य आनन्द आउँछ
जब बिहानिको कोमल सुर्य उदाउँछ।
दुधे नानीलाई आमाले काखमा च्याप्प समाउँदा
सुनसान रातमा पुर्णिमाको चन्द्रले उज्यालो फिजाउँदा
दौँतरीले सोरठी र असारे भाकामा गीत गाउँदा
झरनाले पहाडका तरेलीसँग मीत लाऊँदा
मलाई असाध्य आनन्द आउँछ
जब बिहानिको कोमल सुर्य उदाउँछ।
वालकहरु एकआपसमा चल्दैखेल्दै रमााउँदा
भोकायर आमाको सारिको फुर्को समाउँदा
कर्णपृय स्वरसंगै कोइलीले गीत गाउँदा
जुनकीरीको बत्तिसङै पुतलीले प्रीत लगाउँदा
माहुरिका वथानहरु फुलको रसमा रमाउँदा
छोरी भनी बुहारीलाई आमाले हात समाउँदा
मलाई असाध्य आनन्द आउँछ
जब बिहानिको कोमल सुर्य उदाउँछ।

-कुस्मा १ पाङ , पर्वत

सम्बन्धित समाचार

Comments are closed

भर्खरै view all

समानुपातिक मतगणना : प्रतिनिधिसभातर्फ झण्डै एक करोड मत गन्दा कुन दलको अवस्था कस्तो ?

ठेकेदारले काम छाडेपछि मालढुङ्गा–बेनी सडक अस्तव्यस्त,सर्बसाधरणलाई सास्ती

बिश्वमै पहिलो पटक जीप लाईनमा साईकल यात्रा ! बिश्व किर्तीमान कायम गरेको दाबी

फल्नुपर्ने समयमा अलैँचीका बोट मर्न थालेपछि चिन्तामा पर्वतका किसान

पर्वतमा माओवादीले एमालेसंग तालमेल गर्दा जितेको सिट कांग्रेससंग गठबन्धन गर्दा गुमायो